دانلود متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته زيست شناسي

گرایش : سلولي و مولكولي

عنوان : ارتباط چندشكلي  GSTO2 با كاتاراكت

دانشگاه شیراز 

 واحد بين الملل

 پايان‌نامه كارشناسي ارشد در رشته زيست شناسي(سلولي و مولكولي)

ارتباط چندشكلي  GSTO2 با كاتاراكت

استاد راهنما

دكتر مصطفي سعادت

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چكيده

بيماري آب مرواريد وابسته به سن، يك بيماري چشمي است كه به دليل كدورت عدسي چشم حاصل مي‌شود. آب مرواريد وابسته به سن علت عمده نقص بينايي در جهان است. با افزايش جمعيت افراد سالخورده، تعداد افراد مبتلا به آب مرواريد وابسته به سن زياد مي‌شود. گلوتاتيون S-ترانسفرازها، آنزيم‌هاي چند عملكردي هستند. اين آنزيم‌ها براي سم‌زدايي زنوبيوتيك‌ها، تركيبات سمي دروني، و براي محافظت از بافت‌ها در برابر آسيب اكسيداتيو مهم هستند. هدف از اين مطالعه، بررسي ارتباط چندشكلي GSTO2 وGSTM1  و احتمال ابتلا به آب مرواريد وابسته به سن مي‌باشد. براي اين منظور از 200 فرد مبتلا به آب مرواريد وابسته به سن و 213 فرد سالم، به عنوان افراد بيمار و شاهد استفاده كرديم. ما از روش PCR-RFLP براي تعيين ژنوتيپ GSTO2 و روش PCR براي تعيين ژنوتيپ GSTM1 استفاده كرديم. نتايجي كه بدست آمده؛ ارتباط معني‌داري بين چندشكلي GSTO2 با ريسك ابتلا به آب مرواريد نشان نمي‌دهد(P>0.05) . ارتباط بين چندشكلي GSTM1 با ريسك ابتلا به آب مرواريد معني‌دار است(OR=1.52; 95%CI=1.03-2.24; P=0.03) . محل كار بيرون اتاق با احتمال ابتلا به آب مرواريد ارتباط دارد(OR=1.62; 95%CI=1.01-2.61; P=0.045) . همزماني اثر ژنوتيپ GSTM1 وGSTO2  با ريسك ابتلا به آب مرواريد ارتباط دارد.  از اين مطالعه نتيجه گرفته مي‌شود كه چندشكلي GSTO2 با بيماري آب مرواريد ارتباط دارد. ژنوتيپ DD شانس ابتلا به بيماري آب مرواريد را افزايش مي‌دهد. البته مي‌توان گفت كه نقش GSTO2 بر روي آب مرواريد، كمتر از نقش GSTM1 است.

فهرست مطالب

عنوان                                                                                             صفحه

فصل اول: مقدمه

1-1- گلوتاتيون S- ترانسفرازها………………………………………………………………………………………… 2     

1-2- ژن GSTO2…………………………………………………………………………………………………………… 4

1-3- ژن GSTM1………………………………………………………………………………………………………….. 6

1-4- بيماري آب مرواريد وابسته به سن…………………………………………………………………………. 7

1-4-1- نشانه‌هاي پيشرفت آب مرواريد………………………………………………………………………….. 7

1-4-2- اپيدميولوژي…………………………………………………………………………………………………………. 8

1-4-3- طبقه بندي آب مرواريد………………………………………………………………………………………. 8

1-4-4- ريسك فاكتورها……………………………………………………………………………………………………. 9

1-5-هدف…………………………………………………………………………………………………………………………… 10

فصل دوم:مروري بر تحقيقات پیشین

2-1-  تحقيقات پيشين……………………………………………………………………………………………………… 12

2-2-  فرضيات……………………………………………………………………………………………………………………. 14

فصل سوم:مواد و روش‌ها

3-1-  نمونه گيري……………………………………………………………………………………………………………… 16

3-2-  وسايل مورد نياز………………………………………………………………………………………………………. 17

3-3-  مواد مورد نياز………………………………………………………………………………………………………….. 17

3-4-  تهيه محلول‌ها………………………………………………………………………………………………………….. 18

3- 5-  استخراج DNA از خون محيطي به روش جوشاندن (Boiling)…………………. 19

3-6-  واكنش زنجيره‌اي پليمراز (PCR)……………………………………………………………………….. 20

3-7-  تعيين ژنوتيپ ژن GSTO2………………………………………………………………………………… 22

3-9-  الكتروفورز………………………………………………………………………………………………………………… 22

3-10-  رنگ آميزي ژل…………………………………………………………………………………………………….. 23

3-11-  تحليل آماري…………………………………………………………………………………………………………. 25

فصل چهارم: نتايج

نتایج ……………………………………………………………………………………………………………………………………. 27

فصل پنجم:  بحث و نتيجه‌گيري

نتايج مطالعه حال حاضر…………………………………………………………………………………………………….. 36

پيشنهادات……………………………………………………………………………………………………………………………. 36

منابع و مأخذ    38

– گلوتاتيون S– ترانسفرازها

 

گلوتاتيون S-ترانسفرازها (GSTs)[1] اولين بار در سال 1961 شناسايي شدند (Booth et al., 1961). گلوتاتيون S- ترانسفرازها آنزيم‌هاي چند عملكردي هستند (Masoudi et al., 2011; Terada, 2005). اين خانواده بزرگ آنزيمي از آنزيم‌هاي سم‌زدايي فاز II هستند، كه تركيب گلوتاتيون احيا شده (GSH) را براي تركيبات الكتروفيل دروني و بيروني مختلف، كاتاليز مي‌كنند (Takeshita et al., 2009; Whitbread et al., 2003; Whitbreada et al., 2003). اين آنزيم‌ها براي سم‌زدايي زنوبيوتيك‌ها[2]، تركيبات سمي دروني و براي محافظت از بافت‌ها در برابر آسيب اكسيداتيو مهم هستند (Juronen et al., 2000).

GSTهاي انساني بر پايه همانندي توالي آمينواسيد طبقه بندي مي‌شوند. اعضاي هر  كلاس، %75- %95 يكساني توالي پروتئين داشته و اعضاي كلاس‌هاي مختلف، يكساني توالي پروتئين، %35- %25 است (Pearson et al., 1993).

گلوتاتيون S- ترانسفرازهاي انساني به دو كلاس GSTهاي سيتوزولي و ميكروزومي تقسيم مي شوند. GST هاي سيتوزولي يا محلول، به طور عمده در سيتوپلاسم توصيف مي‌شوند، اما در هسته و ميتوكندري نيز وجود دارند. در هسته و ميتوكندري GSTها ممكن است، نقش مهمي، در دفاع عليه استرس اكسيداتيو و شيميايي بازي كنند. گروه GSTهاي ميكروزومي شامل 6 پروتئين هستند. دو تا از آن‌ها در توليد لكوترين‌ها و پروستاگلاندين E دخالت دارند. GSTهاي ميكروزومي در شبكه آندوپلاسمي و غشاء خارجي ميتوكندري جمع مي‌شوند تا از غشاءها در برابر استرس اكسيداتيو محافظت كنند (Raza et al., 2002). در ميان GSTهاي محلول كه در سيتوزول‌هاي بافت بيان مي‌شوند، خانواده‌هاي ژني زير شناخته شده هستند (Hayes and Strange, 2000; Strange et al., 2001) :

كلاس آلفا[3] بر روي كروموزوم 6  (GSTA)

كلاس مو[4] بر روي كروموزوم 1 (GSTM)          

كلاس تتا[5] بر روي كروموزوم 22 (GSTT)        

كلاس پاي[6] بر روي كروموزوم 11 (GSTP)

كلاس زتا[7] بر روي كروموزوم 14 (GSTZ)

كلاس سيگما[8] بر روي كروموزوم 4 (GSTS)

كلاس كاپا[9] بر روي كروموزوم 7 (GSTK)

كلاس امگا[10] بر روي كروموزوم 10 (GSTO)   (Tasa, 2004)

و GST كلاس ميكروزومي (ميكروزومال[11]، mGST)

در ميان اين GSTها: GSTA، GSTM، GSTP، GSTT، GSTZ و GSTO در داخل بخش سيتوزولي قرار گرفتند و GSTK در بخش ميتوكندري قرار گرفته است(Terada, 2005). كلاس‌هاي ديگر (epsilon, delta, tau, phi, lambada) در گياهان و حشرات يافت شده‌اند (Sawicki et al., 2003; Wagner et al., 2002).

در هر كلاس از GST در انسان، تعداد مختلفي از آن‌ها وجود دارند كه از يك عدد در كلاس Zeta و Pi تا پنج عدد در كلاس mu متغير است (Pemble et al., 1996). ايزوزيم‌هاي GST، آنزيم‌هاي كليدي شركت كننده در سيستم‌هاي تميزكننده براي محافظت از وضوح عدسي هستند. GSTها، اولين آنزيم‌ها در مسير مركاپتوريك اسيد هستند كه افزايش نوكلئوفيل تيول از GSH براي بسياري از تركيبات مضر كاتاليز مي‌شود، و اين براي سم‌زدايي از زنوبيوتيك‌ها و براي محافظت از عدسي‌ها و ساير بافت‌ها در برابر آسيب اكسيداتيو مهم هستند (Juronen et al., 2000). GSTها در عدسي‌ها و در اندام‌هاي ديگري مثل كبد فعاليت عمده‌اي دارند (Rathbun and Hanson, 1979).

GSTها در تنظيم مسيرهاي سيگنالينگ[12] و بيوسنتز سلول و نيز در ايجاد بعضي بيماري‌هاي انساني مانند پاركينسون[13] (Menegon et al., 1998)، آلزايمر[14]، آترواسكلروزيس[15]، سيروز كبدي[16]، سالخوردگي (Gupta et al., 2008)، و هم در مشكلات چشمي مانند آب‌مرواريد[17] (Ansari et al., 1996)، گلوكوما[18] (Abu-Amero et al., 2008; Tasa, 2004) نقش مهمي دارند.

1-2- ژن GSTO2

كلاس امگاي گلوتاتيون ترانسفرازها(GSTO)  در دامنه وسيعي از گونه‌ها شامل انسان‌، موش، موش صحرايي و Caenorhabditis elegans و  Drosophilamelanogasterشناسايي شده‌اند. مشخصه قابل توجه GST امگاي انسان، موش، خوك و نماتود N-ترمينال با طول 19-20 توالي است كه درGST هاي ديگر  يافت نشده است (Board et al., 2000). در مقابل ساير GSTها، اين GSTO فعاليت ضعيفي با سوبستراي مشترك GST دارد. اما فعاليت‌هاي جديد گلوتاتيون وابسته به تيول ترانسفرازها، دي هيدروآسكوربات ردوكتاز و مونومتيل آرسونات ردوكتاز را نشان مي‌دهد. جايگاه فعال سيستئين را دارد كه مي تواند پيوند دي‌سولفيدي با GSH را شكل دهد (Board et al., 2000; Takeshita et al., 2009).

GSTO انسان، شامل دو ژن GSTO1 و GSTO2 و ژن كاذب GSTO3p است. ژن‌هاي GSTO1 و GSTO2 به ترتيب 5/12 و 5/24 kb هستند. توسط 5/7 kb  بر روي كروموزوم 10q24.3 از هم جدا شده‌اند كه بين ماركرهاي D10S603 و D10S597 قرار گرفته‌اند. GSTO2 با GSTO1 %64 همساني آمينواسيد و %73 تشابه دارد (Marahattaa et al., 2006; Takeshita et al., 2009). سه پلي مورفسيم در ژن‌هاي ‌GSTO: GSTO1*A140D، GSTO1*E155del، GSTO2*N142D در گروه‌هاي قومي شناسايي شده است (Marahattaa et al., 2006). ژن GSTO2 6 اگزون دارد كه 5/24 kb وسعت دارد (Whitbread et al., 2003). در GSTO2، جا‌به‌جايي A>G در موقعيت نوكلئوتيد 424 در اگزون 4 شناسايي شد. جانشيني آمينواسيد از آسپارژين به آسپارتات در باقيمانده 142 (N142D) صورت گرفته است. cDNA انساني با طول كامل GSTO2 1179 جفت باز طول دارد و پروتئين باقيمانده‌هاي 243 آمينواسيدي را رمز مي‌كند. اما اهميت فيزيولوژي GSTO2 به طور كامل روشن نشده است (Masoudi et al., 2011).

چهار پلي‌مورفيسم تك نوكلئوتيد غيرهمسان در موقعيت‌هاي نوكلئوتيد 121، 389، 424، 472 در GSTO2 انساني گزارش شده است. سه واريانت شيوع بسيار كمي در جمعيت انساني دارند و تنها جانشيني در موقعيت 424 شيوع بالايي در جمعيت جهان دارد (Masoudi et al., 2011).

آلل 142D داراي فراواني 31/0 در ميان استراليايي‌هاي اروپايي در كانبرا، 86/0 در ميان آفريقايي‌هاي Bantu در Durban، و 27/0 در ميان چيني‌ها از هنگ كنگ گزارش شده است (Marahattaa et al., 2006). در GSTO2، آلل142D ، بيشترين فراواني در آفريقايي‌ها گزارش شده است (Whitbread et al., 2003).

آناليز الگوي بيان مشخص كرد كه GSTO2 در همه‌جا به ميزان كم بيان مي‌شود (Masoudi et al., 2011; Wang et al., 2005). اين پراكندگي وسيع GSTO2، تاييد مي‌كند كه عملكرد زيستي مهمي دارد. بيان قابل توجه GSTO2 در كبد، كليه و ماهيچه اسكلتي ديده مي‌شود و بيان پايين در قلب ديده مي‌شود (Marahattaa et al., 2006; Whitbread et al., 2003). در پانكراس و پروستات نيز بيان بالايي دارد. بيان بيش از حد GSTO2 مرگ برنامه‌ريزي شده سلول‌هاي L-02 را القا مي‌كند. Wang و همكارانش در سال 2005 دريافتند كه GSTO2 ممكن است نقش مهمي در سيگنال سلولي بازي كند (Wang et al., 2005).

 

1-3- ژن GSTM1

 كلاس mu در انسان داراي پنج ژن است كه عبارتند از: GSTM1، GSTM2، GSTM3، GSTM4 و GSTM5. ژن‌هاي اين خانواده روي كروموزوم 1q13.3 به اين ترتيب:              5′- GSTM4-GSTM2-GSTM1-GSTM5-GSTM3-3′ قرار گرفته‌اند. GSTM1 يكي از ژن‌هاي كد كننده كلاس mu است. GSTM1 داراي 10 اگزون مي‌باشد (Kerb et al., 1999; Okcu et al., 2004; Xu et al., 1998). چندشكلي در GSTM1 (عضو كلاس mu) در همه جمعيت‌هاي انساني وجود دارد (Harada et al., 1992; Pemble et al., 1994).

يك نوع از چندشكلي گزارش شده، كه در ژن‌ GSTM1 وجود آلل نول (غيرفعال) است كه GSTM1-0 ناميده مي‌شود. آلل‌هاي GSTM1-0 به خاطر حذف در ژن GSTM1 به وجود مي‌آيد و منجر به فقدان فعاليت آنزيمي در افراد هموزيگوت براي آلل‌هاي فوق مي‌شود (Harada et al., 1992; Pemble et al., 1994). اين ژن در جمعيت‌هاي انساني داراي چندشكلي ژنتيكي آللي به صورت حذف كامل ژن مي‌باشد. براساس اين چندشكلي افراد مي‌توانند داراي دو فنوتيپ مختلف باشند؛ داراي دو آلل پوچ (GSTM1-null) كه پروتئين  GSTM1 را ندارد، و يا داراي يك يا دو آلل حاضر (GSTM1-present) كه پروتئين GSTM1 را دارد كه در نتيجه، فرد داراي ژنوتيپ GSTM1-null، از تمام فعاليت‌هايي كه توسط پروتئين GSTM1 صورت مي‌گيرد مانند سم زدايي مواد سرطان‌زا، و فعاليت‌هاي متابوليكي مربوط به اين آنزيم محروم مي‌باشد.

افراد هموزيگوت براي آلل‌هاي نول در جايگاه‌ ژن GSTM1 داراي افزايش ريسك براي چندين نوع از انواع سرطان‌ها مانند: سرطان معده، كلوركتال(Saadat and Saadat, 2001; Saadat and Farvardin-Jahromi, 2006)، سرطان سينه (Park et al., 2000)، و سرطان خون(Saadat and Saadat, 2000)  و نيز بيماري‌هاي ديگر مثل آسم (Saadat et al., 2004b)، آب مرواريد(Saadat and Farvardin-Jahromi, 2006; Saadat et al., 2004a; Sekine et al., 1995) و بيماري قلبي (Abu-Amero et al., 2006; Wilson et al., 2003) مي باشند.

براساس گزارش از كل داده‌هاي موجود، فراواني ژنوتيپ نولGSTM1 53 % بين قفقازي‌ها و 27 % بين آمريكائيان آفريقايي تبار و 53 % بين آسيايي‌ها است (Garte et al., 2001).

1-4- بيماري آب مرواريد وابسته به سن[19]

 آب مرواريد، كدورت عدسي چشم است. زماني كه ما به چيزي نگاه مي‌كنيم، اشعه‌هاي نور به داخل چشم ما مي‌روند. اشعه‌هاي نور، از طريق مردمك چشم و از طريق عدسي بر روي شبكيه متمركز مي‌شوند. عدسي بايستي شفاف باشد تا نور به طور مناسب بر روي شبكيه متمركز شود. اگر عدسي كدر شود، اين حالت را آب مرواريد مي‌نامند. كدورت عدسي كيفيت تصوير شبكيه‌اي را خراب مي‌كند. باعث كاهش تيزبيني چشم مي‌شود. اگر درمان نشود سرانجام باعث نابينايي مي‌شود. همان طور كه آب مرواريد به آرامي شروع به پيشرفت مي‌كند؛ شما متوجه هيچگونه تغييري در بينايي خود در اوايل پيشرفت اين بيماري نمي‌شويد.

تعداد صفحه :62

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  ***

دسته بندی : زیست شناسی