پایین تر است. طی یک مطالعه مشخص شد که کاریوتیپ در نیمی از سقط های مکرر، طبیعی می باشد؛ این میزان در سقط های اسپورادیک، تنها یک چهارم بود. زمان وقوع سقط، می تواند ما را به سمت علت سقط رهنمون سازد. به عنوان مثال فاکتور های ژنتیکی اغلب باعث وقوع سقط در اویل دوره ی رویانی می گردند، حال آنکه ناهنجاری های خودایمنی یا آناتومیک عموما موجب بروز سقط در سه ماهه ی دوم می شوند]2[.

1-1-1عوامل مرتبط با سقط مکرر جنین:

شیوع سقط مکرر خود به خودی جنین، یک در هر 300 تولد است. با اینحال مطالعات اپیدرمیولوژی نشان داده است که 1-2% زنان تجربه ی سقط مکرر جنین را داشته اند]2[. سقط مکرر جنین به عنوان یک مشکل بالینی نیازمند تست های تشخیصی و مداخله ی درمانی به منظور کاهش ریسک این بیماری و متعاقب آن پیدا نمودن یک علت قابل درمان برای این اختلال می باشد. تا کنون علل متفاوتی برای سقط مکرر جنین شناخته شده است که میزان تاثیر هر یک از این عوامل در شکل 1-1  آورده شده است.

شكل 1-1 عوامل دخیل در سقط مکرر جنین و میزان تاثیر آنها

از عوامل شناخته شده دخیل در سقط مکرر جنین می توان اختلالات کروموزومی والدین، هیپوتیروئیدیسم درمان نشده، دیابت ملیتوس کنترل نشده، ناهنجاری های رحمی، سندرم آنتی بادی آنتی فسفولیپید، اختلالات غدد درون ریز، عوامل عفونی، اختلالات ایمونولوژیک، فاکتورهای محیطی و ترومبوفیلیا های ارثی و اکتسابی را نام برد. با اینحال علل نیمی از سقط ها همچنان ناشناخته است. در ذیل به تفسیر عوامل دخیل در سقط مکرر جنین پرداخته خواهد شد.

مشکلات آناتومیکی:

مشکلات آناتومیکی علل 10%-15% سقط ها بوده است و معمولا از طریق اختلال در عروق اندومتر و تشکیل جفت ناکارامد باعث بروز سقط جنین می گردد. بنابراین اختلالات آناتومیکی رحمی از طریق نقص در عروق اندومتر رحم، دلیل اصلی سقط مکرر جنین می باشد. اختلالات رحمی شامل: آنومالی های رحمی ارثی، چسبندگی های درون رحمی و فیبروئید های رحمی(پولیپ) می باشند.  اختلالات یاد شده، بیشتر با سقط در سه ماهه ی دوم بارداری و زایمان زودرس همراه است. حضور سپتوم در رحم بخش مهمی از آنومالی های ارثی رحمی است که ارتباط تنگاتنگی با سقط مکرر جنین دارد. این اختلال خطر سقط را به میزان 76% افزایش می دهد]4[. سایر آنومالی های مولرین مانند: رحم تک شاخ، دی دلفوس و رحم دو شاخ به میزان کم تری خطر سقط را در بیماران افزایش می دهد]4و5[. نقش رحم قوسی شکل با سقط مکرر جنین تا کنون به طور دقیق مشخص نشده است. برخی از مطالعات نشان داده است که سندرم آشرمن بر فعالیت جفت تاثیر گذار است و در نهایت باعث سقط زودرس جنین می گردد. فیبروئید های درونی بزرگتر از 5 سانتی متر و فیبروئید های ساب موکوزال در هر سایزی می تواند دلیل سقط مکرر جنین باشد]6[.

تشخیص ناهنجاریهای رحمی با استفاده از هیستروسکوپی یا هیستروسالپینگوگرافی امکان پذیر است.  با استفاده از هیستروسکوپ می توان چسبندگی رحمی و همچنین دیواره های رحمی را حذف نمود. علاوه بر این میومکتومی به حذف فیبروئید های ساب موکوزال  و یا فیبروئید های بزرگتر از 5 سانتی متر گفته می شود که با استفاده از لاپاروتومی، لاپاروسکوپی و یا هیستروسکوپی امکان پذیر است]6[.

مشکلات غدد درون ریز:

نقصان فاز لوتئال(LPD)، سندرم تخمدان پلی کیستیک(PCOS)، دیابت ملیتوس، بیماری های تیروئید، افزایش پرولاکتین در خون، ناهنجاریهای غدد درون ریز هستند که دلیل 17%-20% سقط های مکرر می باشند]2و8[.

بر اساس مطالعات پیشین، LPD ناشی از تولید ناکافی پروژسترون توسط جسم زرد و بلوغ نامناسب  آندومتر است که در نهایت زمینه برای تشکیل جفت مساعد نخواهد بود. تشخیص نقصان فاز لوتئال، با یک تاخیر بیش از دو روز( به علت رشد بافت آندومتر رحم) در شروع چرخه ی قاعده گی مشاهده می شود. امروزه، نقش واقعی LPD در سقط مکرر جنین، موضوعی بحث برانگیز است و بیوپسی اندومتر رحم برای تشخیص LPD به ندرت به تاثیر آن اشاره داشته است.  برخی از مطالعات افزایش غیر طبیعی در هورمون جسم زرد یا آندروژن( که هر دو با سندرم تخمدان پلی کیستیک مرتبط است) در میان افرد مبتلا به سقط مکرر جنین، را نشان داده اند که این اختلالات ممکن است، نتیجه پیری زودرس اووسیت باشد]9و10[. مطالعات نشان داده است که 40% خانم های مبتلا به سقط مکرر جنین سندرم تخمدان پلی کیستیک داشتند]11[.

مقاومت به انسولین و در نتیجه افزایش انسولین در خون که اغلب در افراد pcos نیز دیده می شود، می تواند نقش اساسی در سقط مکرر جنین داشته باشد؛ چراکه درمان با متفورمین  با کاهش خطر  سقط مکرر در این افراد همراه بوده است]12[. کنترل ضعیف دیابت نوع 1  نیز با افزایش خطر سقط مکرر جنین مرتبط است]13[. هیپوتیروئیدیسم درمان نشده نیز ارتباط مشخصی با RPL دارد. ارتباط میان آنتی تیروئید آنتی بادی و RPL در بیماران یوتیروئید یکی از موضوعات مورد بحث است]15و16[.  مطالعات بدست آمده نشان می دهد خانم های یوتیروئید با آنتی بادی آنتی تیروئید ها؛ به ویژه کسانی که تحت درمان باروری هستند، به احتمال زیاد پس از شروع اولین بارداری، مبتلا به هیپوتیروئید می گردند]17[. البته نتایج حاملگی در این خانم ها با جایگزینی هورمون تیروئید در اوایل دوران بارداری، میتواند بهبود بخش باشد. ارزیابی اختلالات غدد درون ریز با اندازه گیری هورمون تحریک کننده ی تیروئید(TSH)، تست های مقاومت انسولین، آزمایش ذخیره ی تخمدانی، سنجش پرولاکتین سرمی، آزمایش آنتی تیروئید آنتی بادی و به ندرت بیوپسی اندومتریال در مرحله لوتئال. استفاده از عوامل حساس کننده انسولین برای درمان سقط مکرر ناشی از PCOS به تازگی محبوبیت بدست آورده است.

عوامل عفونی:

عفونت های خاص مانند لیستریا مونوسیتوژنز، توکسوپلاسما گوندی، روبلا، هرپس سیمپلکس ویروس،  سرخجه، سیتومگالو ویروس و کوکساکی ویروس ها که نقش آنها در سقط های مکرر اسپورادیک شناخته شده است. با اینحال نقش عوامل ویروسی در سقط جنین شناخته شده است و نرخ شیوع آن در این افراد 0.5%-5% است]2و8[. مکانیسم های پیشنهادی برای عوامل ویروسی سقط جنین به شرح زیر می باشد:

1-عفونت مستقیم رحم، جنین، جفت 2-  نارسایی جفت 3- عفونت اندومتر یا سرویکس4- عفونت در مایع آمنیون5- عفونت در بخش های درونی رحم. از آنجایی که این عوامل به تازگی شناخته شده اند، بنابراین به نظر می رسد که نقش محدودی در ایجاد سقط مکرر جنین دارند. عفونت های مایکوپلاسما، اوره آ پلاسما، کلامیدیا تراکوماتیس، ال-مونوسیتوژنز و هرپس سیمپلکس ویروس نقش اساسی در سقط جنین دارند]19[.

عوامل ایمونولوژیک:

همانطورکه می دانیم جنین از لحاظ ژنتیکی کاملا شبیه مادر خود نمی باشد، بنابراین رخداد های ایمونولوژیکی باید حادث شود تا مادر بتواند جنین را در طول دوران بارداری؛بدون پس زدن؛ حمل