ي­هاي احيا کننده سولفات (SRB) گروه بزرگي از ميکروارگانيسم­هاي بي­هوازي هستند که نقش بسيار مهمي در بسياري از فرآيندهاي بيوژئوشيميايي ايفا مي­کنند. اين پژوهش با هدف شناسايي وتعيين هويت مولکولي باکتري­هاي احيا کننده سولفات و نقش آن­ها در عفونت­هاي روده بزرگ و آپانديسيت در شهر کرمان انجام شد. روش کار: اين پژوهش به صورت مقطعي-توصيفي در سال 1391 تا 1392 بر روي 50 بيمار مراجعه کننده به بيمارستان­هاي مختلف شهر کرمان انجام شد. تمامي افراد مورد بررسي داراي مشکلات عفونت روده بزرگ ويا آپانديسيت بودند. در بين اين افراد نمونه­گيري از حفره شکم و روده ي بزرگ انجام شد. سپس نمونه­هاي تهيه شده به محيط کشت اختصاصي API تلقيح و 2 ماه در دماي 35 درجه سانتي گراد گرماگذاري شدند. سپس نمونه­هاي مثبت پس از کشت مجدد در محيط جامد اختصاصيSRB ، براي خالص سازي بيشتر به محيط جديد API  منتقل گرديد. شناسايي مولکولي جدايه ها با استفاده از پرايمر يونيورسال  16s rRNA و مقاومت آنتي بيوتيکي صورت گرفت. از مجموع نمونه­هاي مورد پژوهش از6 مورد (12%) نمونه­هاي مشکوک به SRB جداسازي گرديد. اما با روش مولکولي در4 مورد (8%) باکتري هاي احيا کننده سولفات شناسايي شد. بيشترين گونه ي باکتري­هاي (SRB) مربوط به سويه Desulfovibrio piger بود. همچنين بين جداسازي باکتري­هاي SRB، سن و ميزان تحصيلات افراد ارتباط معني­داري مشاهده شد مناسب­ترين آنتي­بيوتيک براي حذف باکتري­هاي SRB کليندامايسين شناسايي شد. با توجه به نقش احتمالي باکتري­هاي SRB در  ايجاد سرطان کلون و عفونت­هاي روده­اي، ضرورت انجام پژوهش­هاي تکميلي و پايش مداوم باليني در جمعيت­هاي گسترده تر و ارزيابي نقش بيوسايدها وآنتي­بيوتيک­ها در حذف اين باکتري­ها وجود دارد.

 

واژگان کليدي: باکتري­هاي احيا کننده سولفات، عفونت­هاي روده بزرگ، 16s rRNA

مقدمه

باکتري­هاي احيا کننده سولفات SRB به طور وسيعي در اقيانوس، آب­هاي شيرين، لجن­ها پراکنده­اند. اين باکتري­ها از سولفات به عنوان پذيرنده نهايي الکترون استفاده و سولفيد هيدروژن توليد مي­نمايند. تا اکنون 14 جنس از اين گروه باکتري­ها شناخته شده که به جز دسولفونما ويبرو تمامي آن­ها گرم منفي مي­باشند. يک جنس از اين باکتري­ها به نام دسولفوويبرو مي­تواند در هنگام تکثير فعال خود بيش از 10 گرم در ليتر سولفيد هيدروژن توليد نمايد (آبیارد 1382، 12-11؛ ;Geneva 2001, 157 Collette 1999, 198 ).

باکتري­هاي SRB نقش مهمي را در شروع التهاب يا التهاب­هاي دائمي از قبيل بيماري­هاي دندان[1] ايفا     مي­کنند (;Langendijk 2000, 943-950 loubinoux et al 2003, 1304-1306 ). Desulphovibrio spp از آبسه­هاي شکمي و آبسه­هاي مغزي و همچنين از خون و ادرار نيز جدا شده­اند (Collette 1999, 198). باکتري­هاي SRB انرژي مورد نياز خود را از احياي سولفات بدست مي­آورند اين باکتري­ها به دليل توليدH2s  که بجز ترکيبات سيتوتونيک[2] مهم است و يک عامل خورنده[3] مي­باشد (Barton 2007, 1-523) و در مجاري دستگاه گوارش (دهان و روده) انسان و حيوانات وجود دارند. يکي از آرکي متانوژنيک (متانوژن) به نام متانو بروي باکتراسميتي[4] در عفونت­هاي انساني يافت شده است (Worden and Smelly 1996, 157-171 ) مهم ترين باکتري­هاي احياکننده سولفات شناسايي شده در فلور روده عبارتند از:

دسولفوتوماکولوم[5]، دسولفوويبريو[6]، دسولفوبولبوس[7]، دسولفوفيرفيلدنيس[8]، دسولفوويبريوپيگر[9] (Goldstein 2003, 2752-2754؛ La Scola and Raoult 1999, 3076-3077 ، Susceptibilities of  23 Desulfovibrio Isolates from Humans, 5308–5311 ).

براساس مطالعات Birvin در سال 2001 در کشور کانادا شيوع مشکلات گوارشي همراه با درد 6% گزارش کرد و در سال 2003 Ehlin و در سال 2004 Wilson در انگلستان شيوع عفونت را به ترتيب 2/8 درصد و 5/10 درصد گزارش کردند که از سال 1970 تا 2004 به طرز چشمگيري افزايش پيدا کرده است. Hugin در سال 2005 و Boivin در سال 2001 در ايالات متحده امريکا عفونت روده در بين دانش آموزان و در محدوده سني بين 16 تا 30 سال در مردان 65 درصد و در زنان 44 درصد گزارش کردند.

در سال 1992، John، Boseph و همکاران ثابت کردند که منوباکتام­ها (آزترونام) يا آمينوگليکوزيدها به همراه کليندامايسين يا مترونيدازول در کاهش (Intra abdominal infections) موثر مي­باشند (Yoshiota et al 1991, 11-17 ).

آنتي­بيوتيک کليندامايسين از دسته داروهاي پادباکتري با نيمه عمر 2 تا 3 ساعت مانع از بيوسنتزپروتئين توسط باکتري مي­شود که در درمان پريتونيت، عفونت­هاي داخل شکمي و همچنين عفونت­هاي استافيلوکوکي مصرف مي­شود. مترونيدازول يکي از داروهاي نيتروايميدازول اثر کشندگي بر باکتري­هاي  بي­هوازي و پروتوزوآها دارد از اين رو در درمان بيماري­هاي التهابي، کوليت پسودو ممبراند و عفونت­هاي ژيادريايي مصرف مي­شود (منصور 1390، 36-35؛ گوهرخاني 1374، 27؛ سيمون 1368، 18-17).

هدف از این پژوهش، ارزیابی نفش باکتری­های احیا کننده سولفات در ایجاد عفونت­هاي روده بزرگ و آپانديسيت در شهر کرمان می باشد.

[1] – Periodentistis

[2] – Cytotonic

[3] – Cotrosive

[4] – Methano brevibacter smithi

[5] – Desulfotomaculum

[6] – Desulfovibrio

[7] – Desulfobulbus

[8] – Desulfofarfildenis

[9] – Desulfovibrio piger

تعداد صفحه : 90

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  ***