ترادف ناحیهC2 مورد نظر پس از بهینه سازی کدون های مربوطه جهت بیان در میزبان E.coli………………………49

شکل4-5 مقایسه نوکلئوتید بصورت نظیر به نظیر در توالی های اولیه و بهینه سازی شده……………………………………………….50

شکل4-6 تائید اندازه ژن سنتز شده به کمک هضم آنزیمی…………………………………………………………………………………………51

شکل4-7 نقشه ژنی پلاسمید حاوی DNA ناحیه C2 پروتئینALCAM…………………………………………………………………53

شکل4-8 تائید حضور پلاسمید حاوی ژن ناحیه C2 در محصول استخراج پلاسمید…………………………………………………….53

شکل4-9 هضم دوگانه آنزیمی پلاسمید تکثیر یافتهPBSK……………………………………………………………………………………….54

شکل4-10 نقشه ژنی پلاسمید Pet28a………………………………………………………………………………………………………………….55

شکل4-11 باکتری های BL21(DE3) ترانسفورم شده با Pet28a حاوی ژن ناحیه C2…………………………………………….55

شکل4-12 تائید حضور پلاسمید Pet28a حاوی ژن ناحیه C2 در باکتری ترانسفورم شده BL21(DE3) ………………….56

شکل4-13 نتیجه حاصلهاز هضم آنزیمی دوگانه پلاسمید Pet28a حاوی ژن ناحیه C2………………………………………………57

شکل4-14 بررسی بیان پروتئین ناحیه C2 به کمک تکنیک SDS-Page………………………………………………………….58

 

چکیده:

همة سرطان ها از سلول ها شروع مي شوند به طور طبيعي‌، سلول ها به گونه ای که بدن به آنها نیاز دارد، رشد مي كنند و تقسيم مي شوند. سلول هاي جديد زماني كه لزومي به وجود آنها نيست، به وجود مي آيند و يا سلول هاي پير در زمان مرگ به حيات خود ادامه مي دهند. این سلول هاي اضافي توده بافتی به نام تومور تشکیل می دهند.

سرطان کولورکتال یکی از شایع ترین سرطان های بدخیم در سرتاسر جهان می باشد که میزان ابتلا به آن حدود 6/0 می باشد که منجر به مرگ600 هزار نفر در سال می گردد. .CD166 به عنوان مارکر سلول های بنیادی سرطان  کولورکتال شناسایی و معرفی شده است.که با توجه به بیان آن بر سطح سلول های سرطان کولورکتال در مراحل مختلف بیماری می توان از آن جهت کارهای درمانی و تشخیصی استفاده نمود.

ALCAM مارکر تشخیصی مثبتی برای بقای کلی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال می باشد و شناسایی آن ممکن است به بهینه سازی سیتسم مرحله بندی تشخیصی موجود کمک کند.ALCAM معمولا در سرطان کولورکتال روشن بوده و مارکر تشخیصی مستقل جدیدی می باشد که بر اهمیت ان در پیشروی تومور در سرطان کولورکتال تاکید شده است.

در این مطالعه ما ابتدا سعی بر آن داشتیم توالی مورد نظر را از بانک های اطلاعاتی ژنی استخراج نماییم و سپس از طریق آنالیز بیوانفورماتیکی توالی مورد نظر را از نظر بهترین بیان در میزبان باکتریایی آماده نماییم.ژن مورد نظر از طریق شیمیایی سنتز شده و سپس با استفاده از فرایند کلونینگ، قطعه ژنی سنتز شده را به کمک پلاسمید بیانی pet-28a درون سیستم پروکاریوتی انتقال داده و تکثیرنموده. در انتها نیز بیان  ناحی C2در باکتری های نوترکیب با القاگر مناسب القا می نماییم و وجود پروتئین مورد نظر را به کمک تکنیک SDS-page  مورد بررسی قرار می دهیم.

ناحیه C2 می تواند به مانند پروتئین اصلی خاصیت ایمنی زائی داشته باشد. این قطعه ژنی توانایی کلون شدن در میزبان پروکاریوتی را دارا بوده و باکتری قادر است به کمک القاگر مناسب به میزان فراوانی پروتئین مورد نظر را تولید کند. از این جهت می توان از این پروتئین نوترکیب برای تهیه کیت تشخیصی سرطان کولورکتال به واسطه تکنیک الایزا استفاده برد. همچنین می توان با تزریق این پروتئین نوترکیب به عنوان واکسن، سیستم ایمنی فرد را جهت پیش گیری از ابتلا به سرطان تقویت نمود.

واژه های کلیدی:

سرطان کولورکتال، ALCAM، ناحیه C2 پروتئینALCAM ،کلونینگ

فصل اول

مقدمه

1-1سرطان چيست

اصطلاح سرطان به تومورهای اطلاق می شود که می توانند به بافت های مجاور خود که از سلول­های سالم تشکیل میشوند حمله کنند توانایی مجاورت و هجوم سلول های توموری عامل طبقه بندی تومورها به دو دسته خوش خیم و بدخیم است اگر یک تومور بدخیم به یک رگ خونی یا لنفی[1] برسد می تواند متاستاز [2]دهد ودر بافت های دیگری رشد کند. نئوپلاسم(که معنی آن رشد جدید است) شکل غیر طبیعی رشد سلول­ها است و تومور، نئپلاسمی است که با وضعیت بیمار گونه همراه است، تومور ها بیماری هایی هستند که در آنها جمعیتی از سلول های، که به لحاظ ژنتیکی هم خانواده هستند توانایی رشد نا به هنجار را کسب می کنند(نخعی سیستانی وهمکاران 1389). همة سرطان ها از سلول ها شروع مي شوند كه واحد سازنده بدن و اساس زندگي محسوب مي شوند. سلول ها بافت را مي سازند و بافت هاي بدن، اندام ها را تشكيل       مي دهند. به طور طبيعي‌، سلول ها به گونه ای که بدن به آنها نیاز دارد، رشد مي كنند و تقسيم مي شوند. سلول های  پير مي میرند وسلول هاي جديد جاي آنها را مي گيرند.

گاهي نظم مراحل رشد به هم مي خورد. سلول هاي جديد زماني كه لزومي به وجود آنها نيست، به وجود مي آيند و يا سلول هاي پير در زمان مرگ به حيات خود ادامه مي دهند. این سلول هاي اضافي توده بافتی به نام تومور تشکیل می دهند.

تومورها خوش خيم يا بد خيم می باشند.

تومورهاي خوش خيم سرطاني نيستند.

  • اين نوع تومورها به ندرت زندگی فرد را تهدید می کنند.
  • بیشتر تومورهای خوش خیم قابل جراحی بوده و معمولا عود نمی کنند.
  • تومورهای خوش خیم، به بافت هاي اطراف و ساير قسمت هاي بدن گسترش نمي يابند.

تومورهاي بدخيم سرطاني هستند.

  • عموما اين تومورها بسیار خطرناك تر از تومورهای خوش خیم بوده و زندگی فرد را تهدید  می کنند.
  • تومورهای بدخیم قابل جراحی بوده ولی در مواردی بعد از عمل جراحی مجددا عود مي كنند.

 

  • تومورهای بدخیم انتشار یافته و به بافت ها و اعضاي مجاور، آسيب می رسانند.
  • سلول های سرطانی از بافت توموري جدا شده و با وارد شدن در جريان خون يا سيستم لنفاوي، تومورهاي جديدي درسايراعضاء بدن تشكيل می دهند. گسترش و انتشار سلول هاي سرطاني به سایر بافت های بدن را متاستاز مي نامند.

زماني كه سرطان از بافت اصلي به ساير قسمت هاي بدن گسترش پيدا مي كند، تومور جديد شبيه همان نوع سلول هاي غير طبيعي تومور اوليه بوده و به همان اسم تومور اوليه خوانده مي شود. براي مثال اگر سرطان كولوركتال به كبد متاستاز دهد سلول هاي سرطاني كبد همان سلول هاي سرطاني كولوركتال بوده و بيماري سرطان متاستاتيك كولوركتال نامیده شده و همانند سرطان كولوركتال، درمان مي شود            (کاظمی اسکندانی 1388).

دانش کنونی از مکانیسم های سرطان پیشنهاد کننده این مطلب است که علت ایجاد همه­ی سرطان ها ناشی از هر دو عامل محیطی و ژنتیکی است(clapp et at 2005).

عوامل ژنتیکی، هورمونی و ویروسی روی سرطان تاثیر می گذارند باقی ماندن تغییراتی مانند