ارد بحران های زیست محیطی ناشی از آلودگی ها هم اکنون بسیاری از کشورها را به طرز خطرناکی تهدید می کند.

لذا کشورها با حفاظت جدی و منطقی از محیط زیست خود و برنامه ریزی های علمی می توانند این بحران های زیست محیطی را کنترل نمایند، در همین راستا شناخت آلودگی های زیست محیطی و عوامل موثر در ایجاد آنها راه را برای مقابله با این آلودگی ها هموار کرده و هزینه های آن را کاهش می دهد. 

مشکل آلودگی محيط زيست امروزِ جهان، مشكل تنها يك كشور و يا يك قلمرو خاص نيست، بلكه مشكل كل جهان است كه در بردارنده ي مسائل مختلفي نيز هست كه از جمله مي توان به آلودگي آب و هوا، گرم شدن كره ي زمين، بالا آمدن سطح آب درياها، انهدام گونه هاي گياهي و جانوري، فرسايش لايه ي ازن، تخريب جنگل ها، باران هاي اسيدي، آلودگي هاي صوتي، آزمايش هاي هسته اي و … اشاره كرد.

اين همه، نتيجه ي عملكرد خود انسان است. هرچند تأثير انسان بر محيط زيست پيرامون خود عمري به قدمت حيات او دارد، اما تخريب و نابودي آن، به دنبال انقلاب صنعتي و افزايش سريع جمعيت، به گونه اي خطرناك شدت يافت و پيشرفت علم و فن آوري انسان را قادر ساخت تا طبيعت را مقهور خويش سا خته و موجب انهدام تدريجي، اما مستمر محيط زيست گردد.تحقيقات علمي نشان داده است كه اجزاي مختلف محيط زيست درياها،رودخانه ها،هوا،خاك،حيوانات ،گياهان و … همه به يكديگر وابسته و مرتبط هستند و به لحاظ همين وحدت و يكپارچگي، هرنوع آلودگي مي تواند موازنه و تعاد ل ميان عناصر مزبور را بر هم زند . از اين رو به منظور حفظ و حراست از طبيعت و محيط زيست، به تدريج انديشه ي وضع قواعد و مقررات جهاني شكل گرفت و از رهگذركنفرانس ها و سازمان هاي بين المللي تكامل يافت . در اين قواعد و مقررات، جلوگيري از آلودگي محيط زيست مورد تأكيد قرار گرفت و معيارهاي جهاني مشتركي ، جهت به نظم در آوردن فعاليتهاي مرتبط با محيط زيست انجام شد . اما اقدامات در مورد محيط زيست، در همين جا متوقف نشد، بلكه با مطرح شدن مسائل مربوط به حقوق بشر كه با انتشار اعلاميه ي جهاني حقوق بشر ١٩٤٨ و ميثاق هاي بين المللي ١٩٦٦ جايگاهي رفيع در نظام بين المللي به خود اختصاص داد مسأله ي محيط زيست نيز واردمرحله ي تازه اي شد، تا اين كه در سال ١٩٧٢ در اعلاميه ي استكهلم بين حقوق بشرو محيط زيست رابطه و پيوندي اساسي برقرار گرديد. در ماده ي يك اين اعلاميه آمده است «انسان از حقوقي بنيادين براي داشتن آزادي، برابري و شرايط مناسب زندگي در محيطي كه به او اجاز ه ي زندگي با حيثيت و سعادتمندانه را بدهد، برخوردار است. او رسمًا حفاظت و بهبود محيط زيست براي. نسل هاي حاضر و آينده را بر عهده د ارد.

به طور مستمر، در اسناد بين المللي مورد « حق بر محيط زيست » از آن تاريخ به بعد تأييد و تأكيد قرار گرفته است . پيش طرح سومين ميثاق بين المللي حقوق همبستگي ١٩٨٢، دارا بودن حق بر محيط زيست را يكي از اشكال حرمت و حيثيت انساني تلقي كرده كه مكمل حقوق بشر براي نسل حاضر و شرط تحقق آن براي نسل هاي آينده است . بر اساس ماده ي ١٥ اين پيش طرح، دولت هاي عضو متعهد مي گردند كه شرايط طبيعي حيات رادچار تغييرات نامساعدي نكنند كه به سلامت انسان و بهزيستي جمعي صدمه وارد كند .

منشور جهاني طبيعت نيز اصول ١٤ تا ٢٤ خود را به نحوه ي به كار بستن و اجراي اصول مربوط به دارا بودن حق بر محيط زيست و حفاظت از آن اختصاص داده است. همچنين مواد ١ و ١٠ اعلاميه ي ريو نيز حاوي قواعدي مشابه هستند.

تعداد صفحه :138

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com